عنوان مقاله:

نویسندگان:

اعظم رحیمی جابری

علوم انسانی بر مبناي نوع نگاه به حقیقت انسان و موقعیت وي در هستی تبیین می شوند. بدین سبب می توان آنها را علومی راهبردي و تمدن ساز نامید. قید اسلامیت در تمدن اسلامی، به معناي شکل گیري همۀ ابعاد تمدنی، بر پایۀ آموزه هاي دین اسلام است. بر این اساس، جهت تحقق تمدن اسلامی به علوم انسانی اسلامی نیازمندیم که نقش بسزایی در مهندسی تمدن اسلامی دارد. علوم انسانی اسلامی به معناي شکل گیري علوم، بر اساس مبادي و مبانی برگرفته از منابع اسلامی است. در این مقاله با روش کتابخانه ای و با رویکرد توصیفی – تحلیلی سعی می شود تا براساس میراث فکریی که فیلسوفان اسلامی به عنوان بخشی از میراث تمدن اسلامی بر جاي گذاشته اند، بنیان هایی هستی شناسانه و معرفت شناسانه براي علوم انساني بيابیم.در واقع،هدف از اسلامی سازي علوم انسانی، حرکتی نظام مند از هستی شناسی، انسان شناسی، معرفت شناسی و روش شناسی غربی به هستی شناسی، انسان شناسی، معرفت شناسی و روش شناسی اسلامی، با تأکید بر دین به عنوان منبع اصلی شناخت، در مورد همه حوزه هاي مرتبط با علوم انسانی است و فقط در سایه چنین تغییر و پارادایمی است که میتوان به علوم انسانی اسلامی دست یافت.برای هر جامعه علمی، توجه به روش های اتخاذ شده توسط دانشمندان پیشرو هر تمدنی مفید خواهد بود. ميراث فكري فيلسوفان مسلمان به عنوان بخش قابل اعتنايي از ميراث تمدن اسلامي مي تواند سنگ بنايي جهت تصور امكان نوع ارزش مدار و فضيلت محوري از علوم انساني باشد و سلوک و روش عالمان را تبیین وکارآمدی علوم را تضمین می نماید.

علوم انسانی، اسلامی سازی دانش، نظام علمی، میراث تمدن اسلامی

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
رحیمی جابری، اعظم، 1404، جایگاه فرهنگی علوم انسانی در تمدن اسلامی، دومین همایش بین‌المللی هویت ایرانیان، https://conf.shirazu.ac.ir/fa/archive_index.php?c=HN-iranian2&aid=1509174