عنوان مقاله:

نویسندگان:

آزاده چوب‌فروش‌راده، ساناز دلیران

هرفردی در دوران کاری اش دوره ای به نام بازنشستگی دارد که باعث تغییر و تحولاتی در زندگی روزمره اش شده و بعد ازگذشت سالها زندگی کاری، فرد را از لحاظ عاطفی و روانی تحت تأثیر قرار می دهد. درهمین راستا پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش سازگاری روانی- اجتماعی با بازنشستگی برنگرش به بازنشستگی و کیفیت زندگی در بازنشستگان انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و طرح پژوهش از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری این پژوهش را 30 نفر از بانوان بازنشسته عضو کانون بازنشستگان بهزیستی شهر اصفهان در بهار 1398تشکیل دادند. روش نمونه گیری در دسترس بود که به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند، به طوری که هرگروه شامل 15 نفر بود. سپس گروه آزمایش6جلسه آموزش براساس پروتکل سازگاری روانی- اجتماعی که بر مبنای نظریه روانی- اجتماعی اریکسون طراحی شد را دریافت نمودند، درحالی که بر روی گروه کنترل هیچ مداخله ای انجام نشد. برای ارزیابی آزمودنی ها از پرسشنامه استاندارد بازنشستگی عبدالمجید (2013) و کیفیت زندگی 36 سؤالی سازمان بهداشت جهانی استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از آمار توصیفی و آمار استنباطی (آزمون تحلیل کواریانس) استفاده شد. نتایج نشان داد آموزش سازگاری روانی- اجتماعی بربهبود نگرش به بازنشستگی و کیفیت زندگی بازنشستگان گروه آزمایش تأثیر معنادار داشته است و با توجه به اثر بخش بودن این آموزش، اجرای این مداخله برای بازنشستگان در ابعاد وسیع تر و در نهادهای دیگر نیز، پیشنهاد می گردد.

بازنشستگی، نگرش به بازنشستگی، کیفیت زندگی، سازگاری روانی- اجتماعی

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
چوب‌فروش‌راده، آزاده، دلیران، ساناز، 1402، اثر بخشی آموزش سازگاری روانی- اجتماعی با بازنشستگی بر نگرش به بازنشستگی و کیفیت زندگی در بازنشستگان، سومین دوره همایش ملی روان‌شناسی و سلامت، https://conf.shirazu.ac.ir/fa/archive_index.php?c=psyhealth&aid=63941